Wiadomosci

Piłka nożna to niesamowity sport drużynowy

Dodane: Marta Data: 2021-06-19 11:08:47 (czytane: 15112)

Kto by pomyślał wieki temu, że kopanie w piłkę i próba celnego strzału do bramki przeciwnika będzie najpopularniejszą dyscypliną i sportem drużynowym na świecie.

Trzeba to powtórzyć – na świecie. Liczbę fanów piłki nożnej szacuje się na cztery miliardy osób. Takie dane robią ogromne wrażenie i nasuwają kolejne pytania – dlaczego tak jest i jakie są właściwie zasady tej gry, oprócz tego, że kopie się piłkę do przeciwstawnej bramki?

Zasady piłki nożnej

Celem gry jest rzecz jasna celne trafianie do bramki, ale to jest tylko efekt strategii gry. Grając w piłkę nożną, trzeba pilnować, aby piłka nie weszła w posiadanie drużyny przeciwnej. Póki jest po naszej stronie – jesteśmy w miarę bezpieczni. Dotykać piłki można wyłącznie przy użyciu nóg. Zakazuje się używania rąk. Piłka nożna ma skrupulatnie określone zasady gry i współzawodnictwa. Duże znaczenie mają też wymiary poszczególnych elementów, niezbędnych do prawidłowego rozegrania meczu. Ważne są na przykład wymiary boiska. Betclic kod promocyjny umożliwia rozpoczęcie przygody z typowaniem oraz poznaniem drużyn na najwyższym poziomie.

Wymiary rozkładają się następująco: szerokość nie powinna wynosić nie mniej niż czterdzieści pięć metrów, ale nie więcej niż dziewięćdziesiąt, natomiast długość musi mieć co najmniej dziewięćdziesiąt metrów, ale nie powinna przekraczać stu dwudziestu. Konkretne jest też rozstawienie bramek, a nawet rozmiar piłki. Na szczęście minęły te czasy, kiedy to zwracano uwagę również na kolor piłki. Grano wyłącznie czarno-białą, bo była lepiej widoczna w telewizji, oferującej obraz o tych samych kolorach, co piłka, czyli również w czarno-białych barwach.

Jeszcze co do zasad – na boisku może znajdować się jedenastu zawodników, w tym jednego bramkarza. Bramkarz jest o tyle ciekawą postacią, ma o tyle ciekawą rolę, że jako jedyny ma prawo dotykać piłki rękoma (a nawet powinien w sytuacji obrony), ale nie może wejść w rolę atakującego bramkę przeciwnika – jego stałe miejsce jest wyznaczone w obrębie bramki i nie powinien go opuszczać podczas meczu.

Sport indywidualny czy drużynowy?

Zarówno sport indywidualny, jak i drużynowy, mają swoje plusy i minusy. Do sportów indywidualnych zaliczamy na przykład jogę, bieganie, jazdę na rowerze, czy też pływanie. Te dyscypliny nakierowane są na rozwijanie siebie, przełamywanie barier, osiąganie własnych celów i stawianie sobie samemu wyższych poprzeczek i wyzwań. Z pewnością uczą tak potrzebnej w życiu codziennym samodyscypliny. Sporty drużynowe to, chociażby koszykówka, piłka siatkowa, piłka ręczna, siatkówka i oczywiście piłka nożna. One mają zupełnie inny charakter, ponieważ w większości są kontaktowe. Wymagają od nas współpracy ze współzawodnikami. W tych sportach samodzielnie nie jesteśmy w stanie odnieść sukcesu. Nie da się w pojedynkę wygrać za wszystkich. Każdy członek drużyny stanowi jej nieodłączny element, bez którego gra zaczęłaby tracić sens. Nic tak nie motywuje drużyny ani jej nie integruje tak dobrze, jak rywalizacja.

W sportach drużynowych rywalami są członkowie drużyny przeciwnej. Zdrowa rywalizacja ma wbrew pozorom ogrom, naprawdę ogrom zalet. Nie od dziś wiadomo, że poczucie, że z kimś rywalizujemy, potęguje nasze starania się o bycie jak najlepszą wersją siebie. Co więcej, z reguły jest to raczej taka sytuacja, która ma moc uodparniania nas na stres. Rozwijamy także w sobie cechę bycia człowiekiem wytrwałym, zdyscyplinowanym i konsekwentnym w działaniu na co dzień. Umiejętności zdobyte na boisku przenosimy na życie codzienne.

Zasady współpracy „fair play”, szacunek do innych osób oraz ich wartości i potrzeb, umiejętność opracowania strategii działania i bezkonfliktowej współpracy wraz z innymi członkami drużyny to niebywale ważne umiejętności dla każdego.

/Materiał zewnętrzny/