• Szukaj
• Ogłoszenia
• Księga Gości
• Ponidzie TV
• Katalog Firm
• Dodaj Firmę

• Wiadomości
• Region
• Oświata
• Turystyka
  • Polityka prywatności
• Rozrywka
• Ogłoszenia
• Katalog firm

Niezbednik

• Wazne telefony
• Kino
• Imprezy
• Komunikacja
• Noclegi
• Gastronomia
• Konkursy

Wiadomosci

Osoba uzależniona żyje w świecie iluzji i zaprzeczenia!

Dodane: Marta Data: 2020-05-14 14:17:29 (czytane: 15007)  

Każdy z nas ma potrzebę wiedzieć! Ludzka potrzeba orientacji ma za zadanie oceniać sytuację, porządkować informacje czy radzić sobie w sytuacjach trudnych. Ma za zadanie także wyjaśniać co się dzieje.

Swój sukces czy porażkę najczęściej tłumaczymy przed innymi podając wiele różnych powodów dla których właśnie tak się wydarzyło. Podobnie z odczuwaniem bólu, szybko sprawdzamy, rozmyślamy co może być jego przyczyną, co go może wywoływać. Nieświadomie pewne wydarzenia czy stany emocjonalne tłumaczymy także przed samym sobą, używając przeróżnych sposób. Dobrze wiemy, że za porażkę najłatwiej jest obarczyć winą kogoś innego, przerzucić odpowiedzialność na drugą osobą lub zupełnie o niej zapomnieć. Taki mechanizm pojawia się u każdego z nas, niestety u osób uzależnionych występuje w znacznie większym nasileniu. Utrudnia wyjście z nałogu, a wręcz wciąga w sidła błędnego koła, z którego coraz trudnej się wydostać.

Przypisujemy winę niesprzyjającym warunkom, gorszemu nastrojowi czy sukces zbiegowi okoliczności. Uzależnieniu próbują przed samym sobą i przede wszystkim przed innymi wytłumaczyć, że nie dzieje się z nimi nic złego. Stosują różne mechanizmy obronne które mają posłużyć zachowaniu iluzji dobrego, poukładanego życia.Nie dostrzegają destrukcji oraz negatywnych konsekwencji, jakie pojawiają się w związku z nadużywaniem alkoholu, narkotyków czy uprawianiem hazardu. A co gorsza próbują przekonać innych, że się mylą jeśli sądzą, że z nimi jest coś nie tak. Uzależnieni sprzeczają się z rodziną, która najczęściej jako pierwsza dostrzega problem. A nawet jeśli przez chwilę sami dostrzegają nieprzyjemne następstwa choroby, wówczas pojawia się wiele przykrych uczuć, które  z kolei wywołują chęć kontaktu z danym środkiem aby o nich zapomnieć i chociaż przez chwilę poczuć się lepiej.

Stosowane mechanizmy pomagają wyprzeć i zaprzeczyć temu co się dzieje, czyli widocznym skutkom uzależnienia. Myśli, uczucia są zniekształcone i powodują, że tworzy się zupełnie inną, niespójną z realnym światem rzeczywistość, która w odczuciu uzależnionego może przedstawiać się jako realna. Wierzy w nią, bo tylko w ten sposób umożliwia sobie dalszy kontakt z środkiem który zażywa, czy z czynnością którą wykonuje (np. hazardem). Umniejsza wypijane ilości, przeznaczone pieniądze na grę, poprzez co zmniejsza znaczenie tego co zrobił/a, ‘’to tylko trzy piwa’’, ‘’to tylko 1000zł’’. Zaprzecza faktom wskazującym na brak kontroli nad tym co robi. Wierzy w możliwość zachowania abstynencji zawsze kiedy tego zechce. Znajduje dobry powód do wytłumaczenia swojej ‘’wpadki’’-obwinia pracę- ‘’zapaliłem marihuanę bo przecież musiałem się jakoś zrelaksować po tej pracy’’. Tłumaczy, że zażycie miało na celu zadziałać przeciwbólowo, a nie świadczyć o potrzebie osiągnięcia euforii czy haju.

Wspomnienia przykrych, bolesnych konsekwencji z nadmiernego zażywania narkotyków czy picia alkoholu powoduje cierpienie, wstyd, lecz niechęć do odczuwania tych przykrych emocji powoduje, że odchodzą one w niepamięć, a na ich miejsce pojawiają się myśli te pocieszające, o tym jakie odczucia pojawiały się w trakcie picia czy zażywania albo grania. Chory/a podejmuje szereg działań mających na celu udowodnienie kontroli nad swoim życiem i nieidentyfikowanym nałogiem. Nie pamięta dotkliwych i przykrych konsekwencji tylko te przyjemne. Właśnie w ten sposób podtrzymuje zniekształcony obraz rzeczywistości i zaprzecza swojej chorobie.

Rozpoznanie złudnych przekonań nie jest prostym zadaniem dla osoby uzależnionej. Ten system regulacji zostaje uruchomiony tylko w określonych sytuacjach, w których nasila dążenie do  niwelowania przykrych stanów emocjonalnych oraz chęci doświadczenie pozytywnych skutków kontaktu z danym środkiem/czynnością. Ten stworzony na potrzeby trwania w uzależnieniu, wewnętrzny świat chorego ma swoją logikę, która w pewien sposób steruje jego umysłem.

Rozpoczęcie terapii uzależnień pomaga rozpracować mechanizmy które podtrzymują trwanie        w chorobie. Terapia pozwala wyzwolić się z nierealistycznej wizji świata, iluzji i zaprzeczeń, które prowadzą do coraz większej destrukcji. Odkrycie tego co naprawdę działo się w życiu uzależnionego, nie zakłamując rzeczywistości pomaga dostrzec różnicę pomiędzy tym co jest, a tym co widzi, że jest. Wówczas zauważą do czego doprowadziła wiara w złudne, nieprawdziwe przekonania. Jednocześnie umożliwia dostrzeżenie korzyści wynikających ze zmiany czyli abstynencji oraz odnalezienie kierunku w którym chce podążać.


Mgr Monika Gawrońska-Kokoszka
terapeuta uzależnień
Klinika Zdrowia MEDIQM
www.mediqm.eu

Więcej informacji o nas w Katalogu firm

/Artykuł zewnętrzny/

Nasz patronat