-smerf (2012-01-05 22:08:49)

szczerze słabizna....

-olo (2012-01-02 13:18:37)

Nyczek rzeczywiście zestawia utwór K.Wojtyły z Nie- Boską Komedią. Ale jest w tym odosobniony i pozostaje to zestawienie poglądem wyłącznie p NyczkaWielcy polscu krytycy teatralni takich ,,numerów ,, nie wyczyniaja.W 1980 roku kiedy Skuszanka wystawiła utwór wszyscy za prasą katolicką wpadli w uwielbienie dzieła. Ale to nie utwór to powodował, lecz klimat tamtych dni. Wielcy doznawali raptem nagłego olśnienia. Szczególnie jak zajmowali jakieś stolki. Jak pisał ówczesny i obecny krytyk i znawca teatru ,, z tą różnicą że nie stało się to / olśnienie- przyp. mój /w katedrze a w szczytowo- kryzysowym momencie wielu karier, co w dodatku niechcący zbiegło się z trzęsieniem stołków po Sierpniu. Póżniej sztuka K.Wojtyły już takich emocji nie wywoływała mimo gigantycznych prób nadania jej klasy głównego polskiego dramatu. Swiat teatralny nie słyszał o tej sztuce.I tak utwór zajmuje właściwe mu miejsce w sługiej kolejce utwórów stopniowo zapominanych, słabych, trudnych do wysatwienie, niezrozumiałych.

-aja (2011-12-31 13:02:02)

Co to znaczy marne dzieło? O dramacie "Brat naszego Boga" wypowiadali się tacy doświadczeni krytycy literaccy jak np. Tadeusz Nyczek, widząc w nim paralele z utworami wielkich romantyków, szczególnie "Nie-Boską komedią" Krasińskiego (Dekada Literacka 1991,27).Według mnie głównym walorem tego dzieła jest ukryty autobiografizm.Wojtyła nie fantazjuje, lecz pisze o sobie, widząc zaskakującą zbieżność kondycji Alberta Chmielowskiego z samym sobą. Obaj mieli dusze artysty. Albert był malarzem, Karol humanistą, stawiającym pierwsze kroki na scenie teatru i literatury.Obaj toczą walkę wewnętrzną- czy można zrezygnować z talentu, własnej pasji i szczęścia i pójść za głosem powołania? Rozdarcie wewnętrzne głównego bohatera było realnym przeżyciem samego autora, czyż nie jest również udziałem wielu z nas?

-oo7 (2011-12-29 16:52:26)

I tak ujawnia się obłuda koscioła, bo gdyby sztuke napisał jakis "szeregowy " ksiądz to pewnie do dzis dzień leżała w szufladzie. Ale nie, napisał ja zwykły ksiądz który potem został "bardzo ważnym księdzem" więc żeby mu sie podlizać reszta kleru i inni krytycy stwierdzili ze jest to arcydzieło.

-olo (2011-12-28 23:45:13)

odzywam się jak mam czas i ochotę. Czyli często ale nie zawsze.Nigdy komentarza nie przygotowuję, bo to jedynie kilka zdań. Wracając do sztuki. Napisał ja dwudziestoparoletni człowiek zatem w tym wieku dzieł się raczej nie tworzy. I tak jest w rzeczywistości. Sztuka wymaga sporego kunsztu reżyserskiego głównie z powodu wymienionych wcześniej słabości utworu. W mojej ocenie nie powinno się jej wystawiać w amatorskich teatrzykach bo odbiera się utworowie wszelkie / jesli ktoś dostrzega/ walory i skutecznie zniechęca do innych utwórów autora. Sztukę wystawiali wielcy i polegli. I to nie z braku talentów własnych. Głównie dlatego, że zachowywali się jak Styka.Bodajże Dejmek kiedyś powiedział że Hamleta można grać wszędzie. Nawet na strychu. Tylko po co? A porażka filmu Zanussiego jest dowodem że z marnego dzieła wiele się nie zrobi

-Marek do olo (2011-12-28 20:14:06)

No, wreszcie się odezwałeś olo. Dużo czasu zajęło Ci przygotowanie komentarza. Piszesz w nim, że spektakl, który oglądałeś był dla Ciebie nieciekawy, zawiły językowo, niezrozumiały i na nim zasnąłeś. Może po prostu miałeś niekorzystny biomet, bo chyba nie jesteś słabo wyedukowany ? A może piszesz o filmie Zanussiego lub o spektaklu w wykonaniu innego teatru? Swoją drogą zaskoczyłeś mnie pozytywnie, że interesuje Cię twórczość Karola Wojtyły, mimo iż piszesz słowo Biblia małą literą. Zapraszam Cię 4 stycznia o 18. Spektakl trwa ok.70 minut. Wypij kawę i przyjdź, bo warto.

-olo (2011-12-28 17:58:20)

W mojej ocenie sztuka jest mało ciekawa. Za dużo w niej biblii, za mało teatru. Zawiła jest językowo, jakby o Adamie Chmielowskim nie można było pisać w sposób czytelny, zrozumiały, komunikatywne. Całośc bardziej przypomina studium medytacyjne a nie widowisko teatralne. Słabo wyedukowana publicznośc nic z tego nie zrozumie, pogubi się w tych wątkach i słownej ekwilibrystyce i pewnie zaśnie. Jak znam życie , mimo tego, recenzje z przedstawienia będą entuzjastyczne. Bo jak inaczej? W końcu Karol Wojtyła wielkim dramaturgiem był. I niech nikt nie waży się myśleć inaczej.