• Szukaj
• Ogłoszenia
• Księga Gości
• Ponidzie TV
• Katalog Firm
• Dodaj Firmę

• Wiadomości
• Region
• Oświata
• Turystyka
  • Polityka prywatności
• Rozrywka
• Ogłoszenia
• Katalog firm

Niezbednik

• Wazne telefony
• Kino
• Imprezy
• Komunikacja
• Noclegi
• Gastronomia
• Konkursy

Wiadomosci

Wystawa Okręgowa ZPAP 2002 r. - malarstwo i Poplenerowa Wystawa Rzeźby - ZPAR Kielce 2002 r.

Dodane: pzabek Data: 2003-01-28 13:43:37 (czytane: 14395)  

Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach Filia w Busku Zdroju, Galeria Sztuki "Zielona" zaprasza na Wystawę Okręgową ZPAP 2002 r. - malarstwo i Poplenerową Wystawa Rzeźby – ZPAR Kielce 2002 r. Wystawy czynne od 23.I.2003 do 15.II.2003 r.

Wystawa Okregowa 2002 – Związek Polskich Artystów Plastyków To już kolejna wystawa, której ideą jest prezentacja bieżących dokonań twórców zrzeszonych w kieleckim okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków. Dzięki finansowemu wsparciu Wydziału Kultury, Kultury Fizycznej i Turystyki Urzędu Miasta w Kielcach i partnerskiej pomocy Biura Wystaw Artystycznych, ekspozycja ta na stałe wpisała się do kalendarza wydarzeń kulturalnych miasta jako ważny akcent jego artystycznego pejzażu. To ważne, bowiem istnienie klarownej sytuacji wystawienniczej w dłuższej perspektywie wydaje się konieczne zarówno dla twórców jak i odbiorców poszukujących – każdy na swój sposób – istoty i tajemnicy piękna oraz prawdy w sztuce. Jak wypadnie tegoroczne spotkanie, czy przebiegnie w tym samym, co zazwyczaj, gronie życzliwych sobie "bywalców"? A może uda się skonfrontować założenia, programy, oczekiwania, gusty nasze – twórców , i wasze – odbiorców?. Może plastyczne dzieła wyzwolą na tyle silne emocje, by strony podjęły ze sobą dialog – autentyczny, żarliwy, prowokujący wnioski. Może, bo jasne jest, że Sztuka spospolitowała się i czas zastanowić się wspólnie, co dalej. Właśnie wspólnie, bo przecież nie można wyłącznie artystów obciążać za to, że nie korzystają z nieograniczonej wolności twórczej pozwalającej przekraczać granice rodzajów sztuki, a nawet jej samej i trwać w permanentnym stanie awangardowego eksperymentowania albo odrywać się od rzeczywistego świata, by pielęgnować alchemiczno – romantyczne tradycje. Niewątpliwie takie postawy są piękne i wzniosłe, toteż dzieła artystów, którzy zostali w tradycji dobrej, a normatywnej sztuki bądź tych, którzy starają się tropić ścieżki kolejnej awangardy, rozpoznawalne są na wystawie. Większość jednak trwa w bezpieczniejszej teraźniejszości decydując się na zniżenie własnych dokonań twórczych do percepcyjnych możliwości szerszych kręgów, do bezpośredniego odpowiadania na tak zwane zamówienia społeczne, a więc krótko mówiąc – dość łatwo poddają się prawom gospodarki rynkowej. A może to znak czasu.?... Kurator wystawy Małgorzata Bielecka

Mariusz Brudnik, Arkadiusz Latos, Bogdan Ptak Na wystawie swoje prace prezentują: Sławomir Antoszewski, Małgorzata Bielecka, Antoni Bielecki, Stanisław Domagała, Czesława Gierak, Urszula Górka – Jończyk, Kazimierz Grodziski, Krzysztof Jackowski, Jerzy Jarmołowicz, Kazimierz Kielian, Jarzy Sylwester Kiełek, Kazimierz Kołomyja-Run, Zbigniew Kurkowski, Wanda Kuternoga, Magdalena Miernik, Czesław Leszek Machnicki, Leszek Niciński, Jacek Nowakowski, Waldemar Oleszczak, Bogdan Ptak, Joanna Pytlewska, Bożena Radomska-Skowron, Zdzisław Surowiec, Władysław Szczepański, Tadeusz Szypowski, Teresa Ślusarek, Stanisław Ślusarek, Stanisław Świeca, Jan Walasek, Marek Wawro, Leszek Woźnicki. Plenery rzeźbiarskie Kielce 2002 - Związek Polskich Artystów Rzeźbiarzy Tradycyjnie już z końcem roku kieleccy rzeźbiarze prezentują swoje najnowsze prace na dorocznej poplenerowej wystawie. Podobnie jak przy poprzednich wystawiane prace prowokują do różnych uwag I ocen, które zazwyczaj nie wykraczają poza środowiskową prywatność. Nie da się jednak ominąć problemu wartościowania myśląc o sztuce. Przecież do zakupu wybrano „najciekawsze” prace, do reprodukcji w katalogu też wybierano te bardziej wartościowe, chociaż demokratycznie każdy z autorów jest w nim prezentowany na "demokratycznych" zasadach. Jednak w świecie wartości, jakim jest sztuka, trudno mówić o demokracji. Prezentowane na wystawie prace są lepsze i gorsze, są pełne esencjonalnej powagi (wizualizacja Mistrza Eckharta przez H. Sikorę) i rzeźbiarskiej maestrii aluzyjnej formy w różnych materiałach cyzelowanej (S. Micek, szczególnie usymboliczniona "Wena"), opowiadają o konkretnej rzeczywistości z ironicznym humorem mistrzowsko lanym w brązie (A. Latos) I syntetycznie zamykają refleksję o niej w twardej bryle kamienia (W.Stawecki "Świątynia"), są romantyczni w ekspresji swojego widzenia (H. Stawowy-Dombrowska) i uprzedmiotowiający aż do bólu uwikłane w sobie zwidowe formy (C. Machnicki). O twórczości zazwyczaj mówimy myśląc jak daleko i twórczo prace artysty odchodzą od iluzorycznego „przedstawiania”. Po raz kolejny dana mi jest estetyczna satysfakcja przez S. Maja w jego subtelnym szukaniu finezyjnej formy w rzeźbionym w drewnie akcie. Rzeźba i rzeźbienie zakorzenione jest jednak „w kształcie i formie człowieka” od niepamiętnych czasów i nadal aktualne. Może dlatego rozwichrzona „Dwójka” J. Szałapskiego jest najciekawszą jego kompozycją, podobnie jak ceramiczna „Śpiewaczka” S. Domagały czy łukowato wygięty, ostro cięty, ekspresywny „Tors” B. Staweckiej. Intryguje „graficzne” znakowanie świata pierwotnego na płaskorzeźbach przedstawiane przez A. Wierzchowską-Grabiwodę. Sądzę , że odwoływanie się do zjawisk prymarnych i w jakimś sensie pierwotnych ma dziś głęboki sens. Jak je jednak dookreślać - to wyzwanie dla twórców. Na niedookreśloności, balansowaniu na wyłaniających się z tła nieco mglistych formach buduje lane w brązie plakiety T. Łukaszczyk - wielce obiecujący twórca, sądząc z jego dotychczasowych poczynań. Szkoda, że niektórym autorom zabrakło artystycznej konsekwencji twórczej. Trudno zrozumieć prace rzeźbiarza, którego estetyczny, myślowy, czy nawet formalny "rozrzut" pomysłowości nie pozwala na jednoznaczną ocenę autorskiej drogi twórczej, nawet tej aktualnej w ostatnim roku, sugerując tym samym schlebianiu zasadzie: dla każdego coś... Wiadome jest, że są dwie metody materialnego budowania rzeźby: poprzez dodawanie lub odejmowanie. Sensu rzeźby nie da się jednak zbudować wyłącznie walorami manualnymi bez autorskiej refleksji, a taka jawi się dopiero przy zachowaniu autorskiej prawdy i powagi twórczej, której wierni pozostali nieliczni autorzy. Przyznać wreszcie należy, że wiele prac rzeźbiarskich powstało dzięki przyznanym przez Urząd Miasta środkom finansowym na realizację pleneru. Być może tę formę mecenatu artystycznego należałoby poszerzać w kontekście zamierania niekomercyjnych form uprawiania sztuki. Zauważyć też trzeba otwarcie środowiska ZPAR na twórców niezrzeszonych i zaproszenie ich do udziału w wystawie. Wzbogaca to ekspozycję o większą różnorodność form rzeźbiarskiej ekspresji. Marian Rumin Na wystawie swoje prace prezentują: Kornel Arciszewski, Stanisław Domagała, Anna Wierzchowiska-Grabiwoda, Arkadiusz Latos, Tomasz Łukaszczyk, Sławomir Micek, Stefan Maj, Czesław Machnicki, Henryk Sikora, Józef Sobczyński, Barbara Stawecka, Wacław Stawecki, Jan Szałapski, Paweł Witkowski. Kurator wystawy Arkadiusz Latos

Komentarze (0)

Nasz patronat

41. Przegląd Plastyki Ponidzie 2026

Malarstwo, grafika, rzeźba i inne formy artystycznej ekspresji ponownie zagoszczą w Buskim Samorządowym Centrum Kultury. Już 23 października odbędzie się wernisaż 41. Przeglądu Plastyki 'Ponidzie 2026', prezentującego twórczość artystów związanych z regionem. Wystawa będzie okazją do poznania dorobku lokalnego środowiska plastycznego.