• Szukaj
• Ogłoszenia
• Księga Gości
• Ponidzie TV
• Katalog Firm
• Dodaj Firmę

• Wiadomości
• Region
• Oświata
• Turystyka
  • Polityka prywatności
• Rozrywka
• Ogłoszenia
• Katalog firm

Niezbednik

• Wazne telefony
• Kino
• Imprezy
• Komunikacja
• Noclegi
• Gastronomia
• Konkursy

Wiadomosci

Piosenki bardzo liryką podszyte, rozmowa ze śpiewającą autorką tekstów Basią Stępniak-Wilk.

Dodane: Kasia Data: 2012-12-11 13:00:48 (czytane: 18463)  

Któż z nas nie zna słynnej 'Bombonierki', którą swego czasu nuciła cała Polska. Autorka tekstu, Basia Stępniak-Wilk, która gościła Busku pod koniec listopada, znalazła chwilkę, by opowiedzieć o niełatwej sztuce pisania piosenek.

„Choć papierków po cukierkach
Tu i ówdzie ślad
Marzy ci się bombonierka
Taka jak ja
Niby nic, a jednak zerkasz
Jak się dostać do pudełka
Odkryć tajemnicę słodką
Delikatnie zdjąć złotko”.

Jakie uczucia towarzyszą osobie, która jest autorem i wykonawcą przeboju?
To trudne pytanie. Na pewno po napisaniu takiego przeboju pojawia się niedosyt i człowiek chciałby znowu napisać coś, co się ludziom spodoba. „Bombonierka” z pewnością zawładnęła listami przebojów, rzadko zdarzają mi się słuchacze, którzy piosenki nie znają. Na pewno dla mnie, śpiewającej autorki, wejście na pułap list przebojów to było bardzo duże wydarzenie. Niewątpliwie to ważna sprawa, daje dużo do myślenia, ponieważ stawia poprzeczkę, by nadal pisać, żeby się podobało. To też pewnego rodzaju pułapka. Ja piszę zdecydowanie z potrzeby serca, a nie po to, by przykładowo wszystkie dyskoteki wzięły moje piosenki na tapetę. Jestem śpiewającą autorką, a nawet szczęśliwą laureatką nagrody Wojtka Belona na studenckim Festiwalu Piosenki w 1995 roku. I jestem jedyną laureatką tej nagrody, której piosenki dotarły tak wysoko na listy przebojów.

Skąd się biorą pomysły na piosenki?
Ja mam zawsze gotową odpowiedź na to pytanie. Jeśli zna pani takie miejsce, skąd się biorą piosenki, proszę dać mi znać, a ja natychmiast tam pobiegnę, a razem ze mną wielu innych autorów. Każdy z nas pisze z powodów jakichś uczuć, odczuć, czasami człowiekiem coś wstrząśnie, jakiś obraz, wydarzenie. Czasem też jest tak, że kładę się do łóżka i przychodzi mi do głowy jakiś rym. I ja wiem, że jestem w stanie dobudować do niego fabułę. Ja bardzo lubię bawić się słowem, lubię szukać rytmu, frazy. Czasem nie wiem czy pierwszy jest sens, czy układanka. W przypadku „Bombonierki” piosenka pisała się bardzo na raty i wcale nie tak z góry do dołu. Gdzieś tam na końcu powstały łączniki „a gdy patrzysz tak, śmieje się, nic mi do twych zdrad”. Każda piosenka jest pisana inaczej. Ja najbardziej lubię te, które pisały się jednym pociągnięciem ręki, czyli siadałam do kartki i za godzinę, dwie, osiem miałam piosenkę. Nie tak, że jednego dnia troszkę, drugiego troszkę. Jedno pociągniecie ręki, wydaje mi się, jest w piosence słyszalne, wyczuwa się wtedy jedną emocję, jedną skłonność, siłę twórczą.

Czy ciężko jest napisać piosenkę?
To zależy, czasem faktycznie jest ciężko, czasem próbuję coś napisać i mi się nie udaje. Jest takie powiedzenie, zasłyszane u mojej mamy, „Każdego męczy to, co robi”. Z pisaniem piosenek tak właśnie jest, czasem to bardzo przyjemne zajęcie, a czasem wręcz przeciwnie. Kiedy człowiek ma wielką ochotę coś napisać, wie, jak piosenka ma się zaczyna, jak kończyć, ma jakiś motyw muzyczny, a nie ma środka. A czasem tego środka nie ma nawet przez kilka lat i trzeba pomysł po prostu zarzucić. I są to naprawdę ciężkie boleści. Zdarzają się chwile, że piosenkę piszę się ot tak, a są i takie, kiedy człowiek się zbiera dłuższy czas i nic mu do głowy nie przychodzi. Ja w ogóle piszę bardzo mało.

Proszę powiedzieć kilka słów o swojej nowej płycie „Przywidzenia”.
Ta płyta teoretycznie jest o sennych przywidzeniach, o tym, co może się zdarzyć, lub nie do końca może, o dawnych miłościach, uczuciach niełatwych do zwerbalizowania, o poszukiwaniu drugiego człowieka. Ja się śmieję, że to jest płyta o spaniu, ale o takim spaniu, podczas którego na przykład jest mowa o zdejmowaniu bielizny. Jest o sytuacji, kiedy nie można zasnąć, bo u Barbary jest impreza i właściwie wykonuje się każda inną czynność oprócz spania. Albo liczy się owce przed zaśnięciem, a one tak hasają, że spać nie dają. Także płyta jest senna, choć nie do końca o spaniu właśnie. To trochę przewrotna myśl. Niektóre piosenki na płycie „Przywidzenia” są kabaretowe, aczkolwiek bardzo liryką podszyte. Jest kilka piosenek smutnych, jest kilka lekkich jak np. duet z Arturem Andrusem pt. „Żniwna”. Na płycie jest też kolorowo, jeżeli chodzi o instrumentarium. Moi stali słuchacze są przyzwyczajeni do tego, że Paweł Solecki towarzyszy mi na fagocie. Pojawiają się również inne instrumenty dęte, kwartet smyczkowy. Nawet moje dziecko, czternastoletni Mateusz, gra w jednej piosence na ksylofonie.

Czy to pierwsza Pani wizyta w Busku?
Tak, w Busku jestem po raz pierwszy, zawsze chciałam tu przyjechać. I na pewno będę chciała tu wrócić, pokazać dzieciom ławeczkę z Wojtkiem Belonem, bo moje dzieci piosenki Wolnej Grupy Bukowiny znają i lubią. Myślę, że Busko jest tak blisko Krakowa, że warto je zwiedzić.
Dziękuję za rozmowę.

Nasz patronat

Międzynarodowy Festiwal Muzyczny im. Krystyny Jamroz w Busku-Zdroju

Buskie Samorządowe Centrum Kultury zaprasza na XXXII Międzynarodowy Festiwal Muzyczny im. Krystyny Jamroz, który odbędzie się w dniach od 27 czerwca do 5 lipca w Busku-Zdroju. Wydarzenie od lat przyciąga miłośników muzyki klasycznej i stanowi jedno z najważniejszych wydarzeń kulturalnych w regionie. Sprawdźcie program tegorocznego festiwalu.