- Dzięki panu możliwe stało się porozumienie między Buskiem a Pińczowem…
- Mimo, że od najmłodszych lat jestem związany artystycznie i zawodowo z Pińczowem i pińczowskim Domem Kultury to Busko–Zdrój jest mi szczególnie bliskie.

Właśnie tutaj w latach 80 – tych w buskim Domu Kultury miałem jedną z pierwszych swoich wystaw indywidualnych. Teraz gdy mija przysłowiowe 40 i 4 lata mojej działalności artystycznej znowu zapraszam do Buska. Można powiedzieć, że chwilowo pozbawiona macierzystego lokum pińczowska sztuka odnalazła schronienie w gościnnym Busku.

- Co zobaczymy?
- Na moją wystawę składa się około 100 prac, które powstawały przez ostatnie 2 lata. Do ich powstania przyczyniły się plenery artystyczne, których byłem organizatorem. Moi przyjaciele, którzy w nich uczestniczyli byli dla mnie nieocenionym natchnieniem – stąd taka różnorodność prac. Na wernisaż przygotowałem mały recital poetycko – gitarowy. Gitara zawsze towarzyszy mi na plenerach. Lubię grać i śpiewać dla przyjaciół, których również w Busku nie brakuje. Przed laty byłem solistą zespołów „Pastele” i „Pińczowskie Dinozaury”. Dzięki swojej poezji zdobywałem laury na wielu konkursach. Teraz laury zdobywają moi podopieczni z Domu Kultury w Pińczowie.

- Jest pan nieocenionym animatorem kultury
- Od dziecka angażowałem się w życie kulturalne Pińczowa. Występowałem w teatrze amatorskim TIMF. Teraz ogromną radością oprócz gitary jest prezentowanie swoich obrazów publiczności. Cieszę się, że właśnie Busku jest taka możliwość. Ogromną radością jest dla mnie to, że zaraziłem pasją tworzenia kolejne pokolenia pińczowian. Doceniło to Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznając mi status twórcy.

- Warto zobaczyć wystawę?
- To już ocenią ci, którzy ją obejrzą. Ze swojej strony zapraszam wszystkich, obecnych przyjaciół, jak i tych przyszłych.

Źródło: http://www.bsck.busko.pl