Taaaka ryba
2005-07-18 17:04:34

82 lata ma w tej chwili mieszkający w Wełninie Pan Edward Pawelec. Wędkuje od dziecka. Przed wojną niejeden raz za złowienie przez siebie ryby otrzymywał od przebywających w Solcu-Zdroju kuracjuszy zapłatę. Zapłatę sowitą. Za wiaderko ryb 20 zł, 2/3 wartości krowy. Zarówno przed wojną, jak i krótko po wojnie łowił też raki w Strudze Zborowskiej. To, że łowi od dziecka praktycznie nie dziwi. Prawie za płotem płynie przecież Rzoska, do Wisły tez niedaleko. Ale jak podkreśla Pan Edward, z dumą pokazując książeczkę wędkarską, wszystko w majestacie prawa. Wędkowanie traktuje jak najlepszy wypoczynek, w pewnym sensie również jako sposób na życie. Na to zajęcie przeznaczał każdą wolną chwilę. Nieraz zdarzało się, że bladym świtem jechał na rowerze do Zagorzan na rybki, a już o 7 rano był w uzdrowisku w pracy. Śmieje się, że nawet żona stale powtarzała, że lepiej na ryby niż pod budkę z piwem. Wędkuje od tylu lat. Ale rybę swego życia złowił dopiero teraz. 12 lipca we wtorek bardzo wcześnie, bo o 4 rano pojechał jak zwykle na rowerku do Solca nad zalew. Wędkował sobie spokojnie, rozkoszując się pięknem poranka, kiedy prawie dokładnie o 6 rano, przy akompaniamencie bicia dzwonów w pobliskim kościele, poczuł nie lada szarpnięcie. To musiał być nieprawdopodobny okaz. Pan Edward walczył ze swoją rybą godzinę. Pozwalał jaj odpływać i przyciągał z powrotem. Mówi, że dopiero gdy drugi raz nad powierzchnią zalewu „nałykała” się powietrza, to można było doholować ją do brzegu. Dobrze, że nad zalewem znalazł się też chłopiec, który zafascynowany tą sytuacją zdjął buty i pomógł Panu Edwardowi ulokować odpowiednio podbierak. Jakież było zdumienie Pana Pawelca, gdy zobaczył wreszcie rybę swego życia – ponad 11 kilogramowego karpia królewskiego (Pan Edward mówi, że dekagramy nie mają tu już znaczenia) o długości 75 cm i obwodzie 70 cm. Na taką rybę warto czekać tyle lat. Przywieziony na rowerze do domu okaz jest teraz obiektem dumy Pana Edwarda i zazdrości innych wędkarzy.