Cała Polska w żałobie, w ciszy, milczeniu i modlitwie po tragicznej katastrofie prezydenckiego samolotu wiozącego do Katania delegację wybitnych mężów stanu na czele z Panem Prezydentem Lechem Kaczyńskim wraz z małżonką.
 Z inicjatywy nauczycieli, pracowników i młodzieży Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego w Stopnicy 16 kwietnia 2010r. odbył się Marsz Pamięci.
 

Punktualnie o godz. 9:00 sprzed budynku gimnazjum wyruszyli uczestnicy
marszu uformowani w kolumnę na czele której stanął Poczet Sztandarowy
Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego. Młodzież gimnazjalna niosła portret
pary prezydenckiej, listę ofiar tragedii oraz kwiaty i znicze.

 W marszu uczestniczyły również delegacje uczniów i nauczycieli ze szkół
podstawowych: w Czyżowie, Smogorzowie, Stopnicy i Strzałkowie.

 W ciszy i skupieniu dotarliśmy do Kościoła p.w. Św. App. Piotra i Pawła
w Stopnicy. Tutaj ksiądz Paweł Staroszczyk przewodniczył żałobnej
modlitwie, podczas której niezwykle wymownie zabrzmiały słowa z Księgi
Mądrości: „Bo śmierci Bóg nie uczynił i nie cieszy się ze zguby
żyjących”.

Po wspólnej modlitwie różańcowej wyruszyliśmy pod pomnik Józefa
Piłsudskiego usytuowany w centralnym punkcie stopnickiego rynku, gdzie
odbywały się dalsze uroczystości.

Dyrektor gimnazjum Józef Podsiadło powitał wszystkich przybyłych, w tym
szczególnie delegację władz gminnych na czele z Panem Ryszardem Zychem –
Wójtem Gminy Stopnica oraz najmłodszych uczestników uroczystości –
miejscowych przedszkolaków wraz z nauczycielami, przypominając
okoliczności wydarzeń z 10 kwietnia 2010r. spod Smoleńska.

W kontekście tych tragicznych wydarzeń szczególnie wymownie zabrzmiały
słowa poety – księdza Jana Twardowskiego „Spieszmy się kochać ludzi tak
szybko odchodzą…”, które wyrecytowała Asia Jarosz uczennica Gimnazjum w
Stopnicy.

Następnie Pan Józef Podsiadło – dyrektor gimnazjum odczytał listę
nazwisk tragicznie zmarłych. Cisza, jaka panowała wśród zebranych była
jedyna i niepowtarzalna. Niejeden ukradkiem ocierał łzę.

Harcerze zaciągnęli wartę, delegacje złożyły kwiaty, młodzież zapaliła
znicze – tak oddawaliśmy hołd i wyrażaliśmy szacunek naszym rodakom,
którzy zginęli pod Smoleńskiem.

Ania Zarańska i Madzia Borowiec uczennice tutejszego gimnazjum słowami
poety przypomniały czym jest pamięć i ojczyzna, której służyli ci, co
zginęli.

Mieszkańcy naszej gminy w skupieniu, zadumie i modlitwie wyrażali swój
smutek i ból po stracie rodaków.

„Ta siostra najbliższa i brat ten,

Wybrani spomiędzy rzeszy,

Ci znają drogi, którymi

Moja Wybrana spieszy”.

To była niecodzienna lekcja patriotyzmu i solidarności.