Niektóre dolegliwości są przez nas bagatelizowane lub traktowane jako naturalny element starzenia się organizmu. Tymczasem odpowiednia terapia pozwala znacząco poprawić jakość życia, odzyskać komfort i poczucie kontroli nad własnym ciałem.

Kiedy warto skorzystać z rehabilitacji uroginekologicznej?

• Najczęściej do fizjoterapeuty uroginekologicznego trafiają kobiety, które zmagają się z problemami nietrzymania moczu, gazów lub stolca, uczuciem ciężkości w obrębie miednicy czy dolegliwościami bólowymi w czasie współżycia lub miesiączki.
  
  
• Wskazaniem do terapii są obniżenia narządów rodnych, a także trudności pojawiające się po zabiegach ginekologicznych czy operacjach, w tym blizny po cesarskim cięciu lub nacięciu krocza.
  
  
• Terapia znajduje zastosowanie również w trudnym dla kobiet okresie ciąży i połogu. W tym czasie ciało kobiety ulega ogromnym zmianom - zwiększa się obciążenie mięśni dna miednicy, a tkanki rozciągają się, by umożliwić rozwój dziecka i poród. Rehabilitacja uroginekologiczna pomaga przygotować organizm do tego wysiłku, a następnie przyspiesza powrót do formy po porodzie.

Jak wygląda terapia uroginekologiczna?

Pierwszym krokiem jest zawsze dokładny wywiad i ocena stanu pacjentki. Fizjoterapeuta pyta nie tylko o objawy, ale również o prowadzony tryb życia, aktywność fizyczną czy przebyte ciąże i porody. Dla specjalisty przydatną informacją może być także zgromadzona dokumentacja medyczna. Wstępne badanie obejmuje ocenę postawy ciała, pracy przepony, a także funkcji mięśni dna miednicy. Na tej podstawie dobierany jest indywidualny plan terapii. W procesie leczenia stosuje się takie metody, jak:

• ćwiczenia mięśni dna miednicy - uczą prawidłowego napinania i rozluźniania tych struktur; to nie tylko dobrze znane „ćwiczenia Kegla”, ale także bardziej złożone programy dostosowane do potrzeb pacjentki,
  
  
• trening oddechowy - praca z przeponą i nauka prawidłowego oddychania; ćwiczenia te mają kluczowe znaczenie dla stabilizacji miednicy i prawidłowej pracy całego tułowia,
  
  
• techniki manualne - delikatne formy terapii stosowane w obrębie brzucha, które przywracają elastyczność tkanek i zmniejszają dolegliwości bólowe,
  
  
• biofeedback i elektrostymulacja - narzędzia wspierające naukę kontroli mięśni dna miednicy i poprawiające ich wydolność,
  
  
• edukacja - fizjoterapeuta uczy pacjentkę, jak dbać o swoje ciało w codziennym życiu: od prawidłowej postawy, przez nawyki toaletowe, aż po sposób wykonywania ćwiczeń fizycznych.

Jak długo trwa rehabilitacja uroginekologiczna?

Czas trwania rehabilitacji uroginekologicznej jest kwestią bardzo indywidualną i zależy od problemu, z którym się mierzymy. Inaczej będzie wyglądał proces leczenia u pacjentki zmagającej się z nietrzymaniem moczu, a inaczej u kobiety przygotowującej się do porodu. Niezależnie od rodzaju terapii, ogromne znaczenie ma zaangażowanie pacjentki - nie tylko podczas spotkań z terapeutą, ale również w codziennych nawykach i ćwiczeniach wykonywanych w domu. Pierwsze efekty, takie jak zmniejszenie objawów nietrzymania moczu czy bólu w obrębie miednicy, można zaobserwować już po 2–3 tygodniach systematycznej pracy. Jeśli natomiast terapia ma na celu przygotowanie do porodu, zaleca się rozpoczęcie jej po 12. tygodniu ciąży i kontynuowanie aż do rozwiązania.

Dlaczego nie warto zwlekać z rozpoczęciem terapii?

Dolegliwości związane z dnem miednicy często narastają z czasem, a nieleczone mogą prowadzić do poważniejszych problemów zdrowotnych. Wczesna interwencja zwiększa szanse na pełny sukces rehabilitacji i pozwala uniknąć niepotrzebnego cierpienia. Dlatego warto zgłosić się do specjalisty już przy pierwszych, niepokojących objawach.

/Artykuł sponsorowany/