Przestały być zarezerwowane tylko dla najmłodszych. Jednym z głównych i w ostatnim czasie najbardziej popularnym zaburzeniem w obszarze uzależnień behawioralnym wciąż badanym, jest problemowe korzystanie z gier. Tak, to możliwe, aby poprzez nadmierne granie w gry zatracić inne formy spędzania czasu wolnego, ponosić szkody w różnych obszarach życia. Z gier komputerowych, czyli obecnie nazywanych grami wideo, można korzystać na wiele różnych urządzeniach, nawet na tych które mamy ciągle pod ręką czyli smartfonach.

Gry wideo są skonstruowane w taki sposób, aby skutecznie przyciągać uwagę, angażować się i fascynować wieloma możliwościami. Poprzez interaktywny charakter, realność postaci, które można tworzyć i rozwijać, ciekawą fabułę, konieczność zdobywania coraz wyższych poziomów, czy odkrywania nowych plansz absorbują, zachęcają do grania. Dostarczają wiele intensywnych bodźców, pozwalają na osiąganie korzyści, wraz ze wzrostem intensywności grania wzrasta ciekawość jak zakończy się historia.

Są sposobem na zabawę, rozrywkę, ale jednocześnie umożliwiają odgrywanie ról, kreowanie wirtualnej rzeczywistości dającej sposób na odreagowanie. Okazuje się, że dobrym sposobem na nudę, lęk, samotność, ucieczkę od problemów dnia codziennego czy wzrost poczucia własnej wartości. Dają poczucie aktywnego uczestniczenia w interakcjach społecznych z innymi graczami, mogą być ucieczką do ''lepszego świata'', w którym gracz odgrywa decydującą rolę.

Niepokojącym jest fakt, że wzrasta liczba osób, które nadmierne korzystają i angażują się w granie w gry wideo i ponoszą z tego powodu negatywne konsekwencje. Istotny okazuje się również rodzaj gier: offline lub online. Te pierwsze mają jasno określony początek i koniec, są rozgrywane indywidualnie. Gry online dają większe możliwości wchodzenia w kontakty z innymi, komunikowania się, współpracy i rywalizacji. Co oznacza, że są bardziej czasochłonne, angażujące uwagę i dają więcej przyjemności.

Po czym można rozpoznać problem?
Przede wszystkim nadmierne interesowanie graniem, zachowania wybuchowe, impulsywne, występujące bez wyraźnej przyczyny w sytuacji zaprzestania grania i braku możliwości jej rozpoczęcia, potrzeba coraz większego angażowania się w granie, nieudane próby kontroli nad czasem grania, zaprzestanie interesowania się innymi formami przyjemności, angażowanie się  w gry wideo pomimo wyraźnych negatywnych konsekwencji.

Jak to wygląda u dzieci?
Dzieci nie dostrzegają problemu, twierdzą, że to rodzice mają problem, a nie one. Mogą kłamać na temat grania, grać w nocy, kiedy nikt nie widzi, wycofywać się z relacji społecznych, kłócić się na temat grania. Czas poświęcony na granie wzrasta, a ich nastrój poprawia się kiedy grają. Mogą także pojawiać się problemy w szkole, a próby ograniczenia grania przez rodziców nie udają się.

Pomimo dostępności i popularności gier zwłaszcza wśród dzieci, młodzieży ale także dorosłych, nie zapominajmy o realnym zagrożeniu jakie siebie za sobą nadmierne granie. Uświadomienie konsekwencji jakie niesie zbyt częste korzystanie z dobrodziejstw nowych technologii, internetu może powstrzymać szereg problemów w różnych obszarach funkcjonowania oraz zdrowia psychicznego, zarówno u dorosłych jak i dzieci, młodzieży. Problematyczne granie dorosłego czy dziecka wymaga oddziaływań prowadzonych przez specjalistę w obszarze terapii uzależnień. Skorzystanie z pomocy może być szansą na powrót do realnego, zdrowego życia.

Klinika Zdrowia MEDIQM
mgr Monika Gawrońska-Kokoszka
terapeuta uzależnień
www.mediqm.eu

Więcej informacji o nas w Katalogu firm