Michał Archanioł zdobywa Polskę
2018-08-03 13:29:35

Peregrynacja poświęconej figury św. Michała Archanioła po parafiach Polski jest inicjatywą i zobowiązaniem, jakiego podjęli się zakonnicy ze Zgromadzenia Zakonnego Św. Michała Archanioła na stulecie powstania Zgromadzenia. Podróż rozpoczęli 14 kwietnia 2013 roku i tak kolejno docierają do kolejnych miejsc w kraju a kolejka zapraszających jest tak długa, że czeka się średnio półtora roku na przyjazd figury i związane z nią uroczystości. Mamy w Pacanowie wyjątkowe szczęście, gdyż udało się Siostrom Kanoniczkom wpleść nawiedzenie u nas w napięty harmonogram ustalony przez michalitów. Od 2 sierpnia od godziny 14.00 figurę świętego mamy w kaplicy sióstr na ul. Radziwiłłówka, gdzie trwa adoracja, w ciszy i spokoju modlitwy i możliwość złożenie swoich intencji  najważniejszemu  boskiemu aniołowi. 3 sierpnia około 15.00 odbędzie się uroczyste zakończenie nawiedzenia i odjazd orszaku do kolejnego punktu na mapie polskich parafii. Michał – najważniejszy spośród aniołów obdarzony jest przez Boga szczególnym zaufaniem. Jest uważany za anioła sprawiedliwości i sądu, łaski i zmiłowania. To dzięki gorliwym modlitwom do niego rzesze osób z całego świata w tym pokaźna grupa Polaków, która wyjeżdżała do włoskiego sanktuarium Michała Archanioła w mieście Monte Sant’Angelo na górze Gargano prosząc o walkę ze złem – doznało pocieszenia i zmian w otoczeniu a także swojego stosunku do życia na lepsze. Początki Sanktuarium sięgają końca V wieku i  od 1996 roku opiekują się nim polscy księża ze zgromadzenia św. Michała Archanioła, potocznie zwani michalitami. Miejsce to od wieków nawiedzane jest przez pątników ze wszystkich stron świata. Jest to jedyna świątynia nie poświęcona ludzką ręką… Błogosławiony Bronisław Markiewicz – założyciel tego zgromadzenia zakonnego uważał, że Św. Michał po Matce Bożej odbiera największą cześć w niebie. Mamy więc wyjątkową możliwość zetknięcia się w kaplicy zakonnej w Pacanowie, obcowania w modlitewnym skupieniu z najważniejszą postacią z otoczenia Boga.  tekst i foto: Robert Gwóźdź