Zmarł Władysław Zachariasiewicz
2016-09-29 11:36:22

Zmarł Władysław Zachariasiewicz nestor polskiej emigracji niepodległościowej w USA, który do Buska-Zdroju przyjeżdżał blisko 30 lat. Jak donosi PAP w wieku 104 lat zmarł w środę 21.09.2016 r. w Waszyngtonie zasłużony działacz polsko - amerykańskiej społeczności. Władysław Zachariasiewicz urodził się 7 listopada 1911 roku w Krakowie. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po udziale w kampanii wrześniowej został uwięziony przez Sowietów w łagrze w rejonie Archangielska. Zwolniony po zawarciu układu Sikorski - Majski, z ramienia rządu londyńskiego opiekował się polskimi zesłańcami i przesiedleńcami w ZSRR. Po wojnie pozostał na Zachodzie i w 1948 roku zamieszkał w USA, w Waszyngtonie. Pracował jako asystent szefa poczty amerykańskiej. Działał w Kongresie Polonii Amerykańskiej, w zarządzie radia Wolna Europa i radia Liberty oraz w zarządzie Fundacji Jana Pawła II, której był twórcą. Dzięki jego inicjatywie i fundatorom powstał Dom Polskiego Pielgrzyma im. Jana Pawła II w Rzymie. Mimo podeszłego wieku niemal do końca życia uczestniczył w spotkaniach i debatach na polskie tematy, organizowanych w ambasadzie RP w Waszyngtonie. W 2006 roku wzniósł swoim piórem Pomnik Polonii Amerykańskiej wydając książkę „Etos niepodległościowy Polonii Amerykańskiej”, która w bieżącym roku została przetłumaczona na język angielski. Za swoje zasługi otrzymał wiele odznaczeń i wyróżnień m.in. Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego nadany przez Jana Pawła II, Medal Pro Memoria przyznany przez Urząd d.s. Kombatantów i wiele innych. Władysław Zachariasiewicz zostanie zapamiętany jako człowiek niezwykle aktywny oraz symbol patriotyzmu i służby ojczyźnie. Często podkreślał, że jest dumny patrząc jak jego ojczyzna odbudowuje się po okresie niewoli oraz, że spełniło się jego największe marzenie życia jakim była wolna i demokratyczna Polska. Nie opuścił żadnych wyborów. W wieku 104 lat był najstarszym polskim wyborcą, który zagłosował w Stanach Zjednoczonych jako jeden z pierwszych docierając do Ambasady oczywiście o własnych siłach. Jego największą chorobą była tęsknota za Polską, dlatego od blisko 30 lat regularnie przyjeżdżał wraz z żoną Adelą do Buska-Zdroju, gdzie poprawiał swoje zdrowie i kondycję. Swoje przyjazdy wiązał też z odbywającymi się Festiwalami: Międzynarodowym Muzycznym Festiwalem im. K. Jamroz oraz z Międzynarodowym Festiwalem „Lato z Chopinem”, których koncertów nigdy nie opuszczał. Pięknie promował nasze uzdrowisko w kraju i na świecie przywożąc często ze sobą swoich przyjaciół i znajomych m. in. Teresę Żylis-Garę, Ambasadorów, lekarzy. Podczas jego pobytu w Sanatorium „Marconi” odwiedzało Go wiele osobistości z Rządu, Sejmu i Senatu oraz mediów. Nakręcane były z jego udziałem filmy oraz przygotowywane audycje radiowe. Podziwiany był za niezwykłą pamięć. Zawsze pogodny, tryskający humorem z ogromną kulturą osobistą i dużym optymizmem. Był zawsze wzorem do naśladowania i bardzo cenionym kuracjuszem. Z pasją promował polską kulturę i tradycję. W dniu 8.09.2009 r. Towarzystwo Miłośników Buska-Zdroju uhonorowało Adelę i Władysława Zachariasiewiczów Srebrnym Znaczkiem TMB oraz przyjęło w poczet honorowych członków tegoż Towarzystwa o którego działania często w korespondencjach pytał. Z okazji 100-lecia urodzin Pan Władysław został przez TMB uhonorowany drzewem Buk, które osobiście posadził w Parku Zdrojowym. Dbając o jego rozrost często podlewał Naturalną Wodą Mineralną „Buskowianka”, którą uwielbiał i promował ją nawet w Stanach Zjednoczonych. Pan Władysław był wspaniałym przykładem, że nawet w zaawansowanym wieku można działać i pozostawać młodym duchem. Był pełen entuzjazmu i energii. Po śmierci swojej ukochanej Adeli zdobył się na odwagę i w wieku 102 lat stanął ponownie na ślubnym kobiercu twierdząc, „że lepiej być Panem Młodym w wieku 102 lat, aniżeli starcem w wieku 21 lat”. Takim zostanie zapamiętanym, wspaniałym, statecznym, dystyngowanym, wesołym i wiecznie młodym „Starszym Panem”. Niech spoczywa w spokoju. Źródło: http://www.tmb.busko.pl