Uroczystość rozpoczęła się od wprowadzenia Sztandaru Szkoły i odśpiewania Hymnu. Pani dyrektor Barbara Guzińska powitała wszystkich zgromadzonych gości, nauczycieli oraz uczniów.
Sekretarz Urzędu Miasta i Gminy Busko-Zdrój, pan Maciej Renda przekazał uczniom, nauczycielom i rodzicom serdeczne życzenia z okazji rozpoczęcia roku szkolnego w imieniu Burmistrza Miasta i Gminy Busko-Zdrój – Waldemara Sikory.
Pierwszy września kojarzy nam się z rozpoczęciem roku szkolnego, końcem beztroskich wakacji, ale był również inny wrzesień…
Zuchy pod kierunkiem p. Barbary Skrzypek przypomniały wszystkim zgromadzonym, co wydarzyło się 1 września 75 lat temu. To właśnie 1 września 75 lat temu zamiast pierwszego szkolnego dzwonka uczniowie i nauczyciele usłyszeli odgłosy bombardowań i huk dział… Dzieci nie miały możliwości spotkać się z koleżankami i kolegami w szkole, po wakacjach. Zuchy przypomniały o bohaterskiej postawie polskich żołnierzy w czasie kampanii wrześniowej, którzy przeciwstawili się potężnej armii niemieckiej. Przypomniały również, co wydarzyło się 17 września 1939 roku, kiedy to Stalin dał rozkaz Armii Czerwonej, aby przekroczyła wschodnie granice Rzeczpospolitej. Wojska radzieckie wtargnęły wówczas na ziemie naszego kraju. Rozpoczęły się masowe aresztowania, ludzi wywożono do łagrów, w głąb Rosji, na daleką Syberię. Pamiętamy, również o tragicznym losie polskich żołnierzy bestialsko zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Miednoje. Zuchy przy pomocy prezentacji multimedialnej, ciekawej dekoracji, wierszy i piosenek pragnęły jak najdokładniej przybliżyć wszystkim tragiczne wydarzenia z okresu II wojny światowej. Nie zapomniały o bohaterskiej postawie ich kolegów – harcerzy, kiedy to tworzyło się Polskie Państwo Podziemne i organizacje zbrojne. Do walki włączyła się młodzież skupiona w Związku Harcerstwa Polskiego. To dziewczęta i chłopcy z Szarych Szeregów byli wykonawcami „małego sabotażu”. Na ścianach domów, instytucji publicznych wypisywali obraźliwe dla Niemców hasła. Malowali znaki nadziei jakim był znak Polski Walczącej. To oni dostarczali podziemną prasę, rozrzucali ulotki, przenosili informacje. Kiedy zachodziła potrzeba walczyli z bronią w ręku.
Zuchy w pełnej emocji inscenizacji przypomniały o 70 rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Dumnie wmaszerowali na scenę z biało – czerwonymi opaskami na rękawach w rytm piosenki „Warszawskie dzieci”. Przecież w Powstaniu Warszawskim powszechnie uczestniczyły dzieci. Chłopcy i dziewczęta pomagali przy budowie barykad, wspierali służby sanitarne, byli łącznikami walczących oddziałów kolporterami powstańczej prasy, kurierami poczty. Brali udział w dyżurach przeciwpożarowych i gaszeniu pożarów. Byli ordynansami powstańczych dowódców. Czyścili broń i nosili amunicję, a kiedy zaszła potrzeba szli do boju. Nie ustępowali odwagą dorosłym. Butelkami z benzyną atakowali niemieckie czołgi. Wielu młodocianych żołnierzy zginęło w walce lub zostało zastrzelonych przez niemieckich strzelców wyborowych – „gołębiarzy”. Inscenizacja przygotowana przez zuchy wywołała wiele emocji wśród widowni, dorośli ukradkiem ocierali oczy, kiedy Kuba Szymczyk pięknie zaśpiewał piosenkę pt. „Ojczyzna”, czy zobaczyli małego Maciusia 6- latka, który w hełmie, z pistoletem w ręku wcielił się w „małego powstańca”. Natomiast dla pozostałych uczniów była to wspaniała lekcja historii.