Walentynki to święto zakochanych obchodzone 14 lutego. Zwyczajem w tym dniu jest wysyłanie listów zawierających wyznania miłosne, obdarowanie ukochanej osoby upominkami czy kwiatami..
Najwyższy więc czas pomyśleć nad prezentem dla ukochanej osoby i
przypomnieć sobie co nieco o historii święta.

Walentynki, które obchodzimy 14 lutego, w południowej i zachodniej
Europie są obchodzone już od średniowiecza. Trochę później zaczęto je
świętować również w Europie północnej i wschodniej.

W Dzień świętego Walentego ( ang. S. Valentine’s Day),
według ludowego obyczaju angielskiego, młodzi ludzie wybierają sobie
sympatię odmiennej płci nie na dzień czy dwa, a na cały rok. Takiej
osobie wysyłają upominek. Pochodzenie obyczaju nie jest dokładnie znane,
był on jednak rozpowszechniany już od 1476 roku. Może mieć on związek z
pewnym ludowym wierzeniem, według którego to właśnie 14 lutego na
Wyspach Brytyjskich ptaki zaczynają się łączyć w pary.

O Dniu
świętego Walentego czytamy już u Szekspira, dokładnie we fragmencie z
„Hamleta”, w którym obłąkana Ofelia śpiewa piosenkę:

„Dzień dobry, dziś święty Walenty,
Dopiero co świtać poczyna,
Młodzieniec snem leży ujęty,
A hoża doń puka dziewczyna.
Poskoczył kochanek, wdział szaty,
Drzwi rozwarł przed swoją jedyną,
I weszła dziewczyna do chaty,
Lecz z chaty nie wyszła dziewczyną”.

Patron
zakochanych, święty Walenty, to także patron chorych na padaczkę.
Święty był męczennikiem rzymskim z IV wieku. Jego święto, które
obchodzono 14 lutego, oznaczało w Niemczech… dzień feralny.  Kościół
uważał ludzi chorych na padaczkę za opętanych przez diabła i leczył ich
za pomocą egzorcyzmów. Z czasem fantazja ludowa pomieszała osoby sprawcy
i uzdrowiciela choroby, a Walek już od połowy XVI wieku stał się u ludu
polskiego synonimem diabła.

Niech nie martwią się osoby bez pary!
One bowiem także mają swoje święto. Tuż po walentynkach, 15 lutego,
obchodzimy Dzień Singla. Patronem samotnych serc jest święty Faustyn.