Nazwa Solec pochodzi od słonych źródeł , które licznie występują w tej okolicy. Kiedyś przez mieszkańców woda ta nazywana była śmierdzioszką od uciążliwego zapachu siarkowodoru, który jej towarzyszył.
Ale mimo brzydkiej nazwy, wody te cenione były z dawien dawna z racji
swych uzdrawiających właściwości. Niejednokrotnie moczono w niej
obolałe nogi z bardzo pozytywnym skutkiem.
Parafia Solec wymieniana jest w spisie parafii diecezji kieleckiej już w 1326 roku.
Pierwszym znanym proboszczem był Piotr. W 1367 roku plebanem był Wenczeslaus (Wacław) a dziedzicem Piotr. Wg informacji Jana Długosza dziedzicem wsi w połowie XV wieku był Jan Feliks Tarnowski herbu Leliwa . Solec liczył wtedy 7 łanów kmiecych . Znajdował się tu kościół murowany i karczma. W końcu XV wieku wieś przeszła na własność Zborowskich. W 1579 roku Andrzej Zborowski płacił podatek od 8 kmieci osiadłych na 2 łanach ziemi i 1 zagrodnika bez roli. W 1556 roku Marcin Zborowski zajął kościół w Solcu i zamienił go na zbór protestancki. Dopiero w roku 1579 jego syn Andrzej przywrócił kościół katolikom. Po Zborowskich Solec ponownie przeszedł w ręce Tarnowskich. Wg opisu Polski z 1827 roku Solec liczył 35 domów i 271 mieszkańców. Wg informacji z 1881 r. Solec leżący przy bitej drodze ze Stopnicy do Korczyna należy do gminy Zborów. Posiada murowany kościół , szkołę początkową oraz działający w miesiącach letnich szpital św. Edwarda na 20 łóżek. W początkach XIX wieku wieś należała do rodziny Wielogłowskich, a następnie Walchnowskich.
Za początek historii uzdrowiska uważa się rok 1837 , kiedy to Zdrój Solecki został wpisany do rejestru uzdrowisk polskich. Obiekty uzdrowiskowe były dwukrotnie przebudowywane. W 1900 roku wzniesiono łazienki w stylu zakopiańskim , a obecny kształt nadano im w 1921 roku. Uzdrowisko było już wtedy własnością Romualda i Włodzimierza Daniewskich. II wojna światowa nie oszczędziła uzdrowiska. Część obiektów uzdrowiskowych doszczętnie zniszczono, część uszkodzono . Mimo to również po wojnie uzdrowisko funkcjonowało. W 1951 roku zakład zdrojowy upaństwowiono i przeszedł on pod zarząd Uzdrowiska w Busku-Zdroju. Tak było aż do roku 1994 , kiedy to uzdrowisko zostało zwrócone przedwojennym właścicielom. Obecnie w Solcu- Zdroju eksploatowane są trzy źródła wody leczniczej. Tą solankę potocznie nazywa się wodą siarczkową, gdyż głównym składnikiem terapeutycznym jest, jak już we wstępie napisano, siarkowodór. Skutecznie leczy się w Solcu takie choroby jak:
- przewlekłe stany zapalne narządów ruchu,
- choroby obwodowego układu nerwowego,
- choroby skóry,
- zatrucia metalami ciężkimi.
O skuteczności leczenia niech świadczy fakt, iż wody soleckie są najsilniejszymi tego typu wodami w Europie i jednymi z najsilniejszych na świecie.
Aktualnie Solec-Zdrój liczy 844 mieszkańców. Ogólna pow. wsi to 654 ha. Cała wieś jest zwodociągowana , zgazyfikowana, skanalizowana i stelefonizowana . Znajduje się tu kościół pw. św. Mikołaja , gimnazjum , szkoła podstawowa , przedszkole, bank i biblioteka. Ale Solec –Zdrój to nie tylko specjalistyczne leczenie (choć od tego się zaczęło i to jest niewątpliwie najważniejsze ) . Coraz większy nacisk kładzie się również na rozwój funkcji turystycznej. Obok sanatoriów, ośrodka rehabilitacyjno-wypoczynkowego, pensjonatów i pokoi gościnnych działają też gospodarstwa agroturystyczne, wypożyczalnie rowerów i stadnina koni. W Solcu znajduje się 6 ha rekreacyjny zbiornik wodny i 11 ha park zdrojowy.
Wiele zrobiono dla poprawy wizerunku Solca. W dalszym ciągu jednak sporo pozostaje do zrobienia. Wspaniałą okazją do zintensyfikowania działań na rzecz Solca-Zdroju jest przypadająca na ten rok rocznica 170- lecia uzdrowiska. I w takim kierunku pójdą pewnie działania wszystkich działających na tym terenie instytucji i podmiotów. Zwłaszcza, że rok to wyjątkowy. Oprócz 170 lat istnienia uzdrowiska obchodzić będziemy również 95 lat apteki, 85 lat Ochotniczej Straży Pożarnej i 50 lat funkcjonowania DPS w Zborowie.
( mpm )