W środę 15 maja uczniowie klasy III a, III b oraz przedstawiciele Szkolnego Koła Przyrodniczego wraz z wychowawczyniami wybrali się na wiosenną wycieczkę do lasu na Podłęże w Nadleśnictwie Pińczów w ramach realizacji projektu „Las bliżej nas”.
To już nasza trzecia wyprawa do lasu. Jesienią wykonaliśmy i ustawiliśmy w lesie paśnik dla saren, danieli i jeleni. Poznaliśmy zależności pomiędzy zdrowiem człowieka, a wypoczynkiem na łonie natury.
Dowiedzieliśmy się na czym polega praca myśliwego i poznaliśmy mieszkańców lasu. Zimą obserwowaliśmy dzikie zwierzęta na wolności, szukaliśmy ich tropów i śladów bytowania. Dokarmialiśmy sarny i dziki. Poznaliśmy leczniczą funkcje lasu i dowiedzieliśmy się na czym polega praca strażnika łowieckiego.
Tym razem w wiosennej odsłonie leśnych kniei uczyliśmy się rozpoznawania drzew oraz jak należy je sadzić. Poznaliśmy prace leśnika i uczyliśmy się jak chronić lasy przed pożarem. Uczniów powitali inicjatorzy wyprawy: dyrektor Szkoły Podstawowej nr 2 Dariusz Kumor oraz prezes Koła Łowieckiego nr 2 im. Św. Huberta pan Wiesław Król, którzy przedstawili program wycieczki.
Na leśnej polanie oczekiwał nas leśniczy Kazimierz Równicki. W
ciekawy sposób opowiedział dzieciom o swojej pracy. Dowiedzieliśmy, że
cechuje się ona sezonowością. Wczesną wiosną leśnicy sadzą drzewa i
krzewy, latem pielęgnują je. Jesienią zabezpiecza się młody las przed
zwierzyną, a zimą ścina się drzewa w pełni dojrzałe. Niektóre z nich
pozostawia się w lesie bo ich kora stanowi pokarm np. dla jeleni. Dzięki
temu nie niszczą one młodych sadzonek.
Z dużym zainteresowaniem
uczniowie wysłuchali prelekcji o drzewach. Ponieważ skład gatunkowy
tutejszych lasów nie jest bogaty (dominuje sosna i posadzony przez ludzi
dąb czerwony) pan leśniczy przygotował dla nas gałązki drzew
liściastych i iglastych rosnących w okolicznych lasach. Korzystając z
kluczy do rozpoznawania drzew oraz wzorując się na żywych przykładach
bez problemu dzieci nauczyły się rozpoznawać wszystkie gatunki.
Zapamiętaliśmy, że tylko jedno drzewo iglaste – modrzew gubi jesienią
miękkie i delikatne igły, które przedtem zmieniają barwę na
żółtobrązową. Wiemy też, że pod jodłą nigdy nie zobaczymy jej szyszek,
gdyż po dojrzeniu rozpadają się. Rosną one też inaczej niż u pozostałych
drzew iglastych bo do góry, a po spodniej stronie jej igieł widać dwa
białe paski. Igły świerków są bardzo kłujące, a sosny zwyczajnej
wyrastają po dwie z pęczka. Nie jest też dla nas problemem rozpoznawanie
grabów, jesionów, brzozy czy leszczyny. Naszej pracy przyglądały się
jaszczurki, które wzbudziły zaciekawienie dzieci.
Kulminacyjnym
punktem wycieczki była praktyczna nauka sadzenia drzew. Pan leśniczy
opowiedział nam, że należy to robić wiosną, zanim rośliny nie rozpoczną
wegetacji. Uczyliśmy się jak głęboko wykopać dołek, jak należy ułożyć
korzenie i do jakiej wysokości przysypać całość ziemią. Jako pierwszy
swoje drzewko posadził pan Dyrektor, a następnie przedstawiciele
poszczególnych klas. Wszystkie dwuletnie siewki szybko znalazły swoje
nowe miejsce i wypełniły pustą polankę w lesie.
Na zakończenie
lekcji w plenerze pan leśniczy przekazał nam niespodzianki w postaci
map, przewodników turystycznych, planów lekcji i zakładek do książek.
Wzbogacą one naszą klasową bibliotekę przyrodnika i uatrakcyjnia prace
na lekcjach.
Tradycyjnie już na zakończenie upiekliśmy kiełbaski, które na łonie natury smakują nawet niejadkom.
Współpraca szkoły z kołem łowieckim i nadleśnictwem przyniosła wymierne korzyści zarówno uczniom jak i środowisku.
/Wioletta Kumor/