Dzisiaj, 19 kwietnia, mija siedemdziesiąta rocznica powstania w getcie warszawskim. Powstanie wybuchło w wigilię żydowskiego święta Paschy 19 kwietnia 1943 roku na terenie warszawskiego getta pod koniec jego likwidacji.
Do powstania doszło podczas zarządzonej przez Heinricha Himmlera akcji ostatecznej likwidacji getta. Zryw był aktem wyboru godnej śmierci, odwetu na prześladowcach przez garstkę kilkuset bojowników Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB, dowodzonej przez Mordechaja Anielewicza i Marka Edelmana) oraz Żydowskiego Związku Wojskowego (ŻZW), pod dowództwem Pawła Frenkla i Leona Rodala), wspieranych przez polskie organizacje podziemne.
Ze względu na swoją symboliczną wymowę, powstanie w getcie warszawskim uważane jest przez naród żydowski za jedno z najważniejszych wydarzeń w jego historii. Zostało krwawo tłumione przez siły SS i policji pod komendą nowego dowódcy pod komendą nowego dowódcy, SS-Gruppenführera Jürgena Stroopa. Według niemieckich szacunków, w starciach zginęło ok. 7000 Żydów, ponad 6000 spłonęło żywcem, ok. 50 000 wywieziono, głównie do Treblinki. W trakcie tłumienia powstania hitlerowcy dopuszczali się wielu okrucieństw i zbrodni na mieszkańcach getta oraz przeprowadzali liczne masowe egzekucje.
Wikipedia