Hieronim Dekutowski (ur. 24 września 1918 w Dzikowie (obecnie dzielnica Tarnobrzega) -  zm. 7 marca 1949 w Warszawie) – pułkownik(**), żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, cichociemny, dowódca oddziałów partyzanckich AK, DSZ i Zrzeszenia WiN, ps. "Zapora", "Odra", "Reżu", "Stary", "Henryk Zagon", "Mieczysław Piątek", harcerz, kawaler Orderu Virtuti Militari. (więcej: Wikpedia: Hieronim Dekutowski).

Jeden z uczestników egzekucji wspominał po latach: W chwili śmierci, pomimo tego że miał tylko 30 lat, wyglądał jak starzec z siwymi włosami, wybitymi zębami, połamanymi rękami, nosem i żebrami oraz zerwanymi paznokciami. Jego ostatnie słowa brzmiały: "Przyjdzie zwycięstwo! Jeszcze Polska nie zginęła!".

Do dziś nie jest znane miejsce pochówku "Zapory" i jego podkomendnych, zamordowanych z nim tego samego dnia. Na początku 2013 r. zespół specjalistów z IPN badających teren tzw. Kwatery na Łączce, na warszawskich Powązkach wydał komunikat: Mamy przyjemność opublikować potwierdzoną informację, że podana dziś do publicznej wiadomości informacja o identyfikacji por. Stanisława Łukasika „Rysia” wiąże się z dużym prawdopodobieństwem odnalezienia miejsca pochówku mjr. cc. Hieronima Dekutowskiego ps. „Zapora”, straconego razem z „Rysiem”, „Żbikiem”, „Zawadą”, „Stefanem”, „Junakiem”, „Mundkiem” i „Białym” 7 marca 1949 r. w mokotowskim więzieniu przy ul. Rakowieckiej.

Szczątki, które jak już dziś wiadomo, należą do „Rysia” zostały odnalezione w masowej jamie grobowej, w której archeolodzy doliczyli się ośmiu ciał. Najprawdopodobniej to straceni „Zaporczycy”, miejmy nadzieję, że kolejne identyfikacje materiału DNA pobranym z kości i materiałem porównawczym od rodzin zakończą się powodzeniem, a wszyscy chcący oddać hołd majorowi Dekutowskiemu i jego podkomendnym będą mogli zrobić to stojąc nad Ich faktycznymi grobami…
* - cc. - cichociemny**-  nadany pośmiertnie w 1988 przez Rząd RP na uchodźstwie 

/JK/