Henryk Marconi urodził się 7 stycznia 1792 roku w Rzymie, zmarł  21 lutego 1863 w Warszawie. To jeden z najwybitniejszych polskich architektów XIX wieku. Marconi początkowo uczył się pod okiem ojca Leandra. W latach 1806-1810 zdobywał wiedzę na uniwersytecie oraz Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Z Polską związany był od 1822 roku, kiedy został sprowadzony przez generała Ludwika Michała Paca. Miał dokończyć pałac w Dowspudzie. Pięć lat później już zajmował stanowisko w Wydziale Przemysłu i Handlu Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego. Był także profesorem w szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Marconi ożenił się ze Szkotką Małgorzatą z Heitonów, córką ogrodnika hr. Paca. Włoch brał udział w walkach podczas powstania listopadowego, finansowo wspierał powstanie styczniowe.

Marconi jest autorem projektów wielu znanych reprezentacyjnych budynków m.in. pałacu Branickich w Warszawie, pałacu Wielopolskich w Chrobrzu, budynku Hotelu Europejskiego w Warszawie, ratuszu w Augustowie, dworca Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej w Warszawie, kościoła Wszystkich Świętych w Warszawie, ratuszu w Radomiu i wielu innych. Są one najczęściej w stylu neorenesansowym, klasycystycznym i neogotyckim. Znany architekt spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. 

/kr -  na podstawie artykułu w Wikipedii/