Na pierwszą próbę Prezes zaprosił swojego kolegę, gitarzystę oraz wokalistę z ich byłego zespołu  Poszukiwani Żywi Lub Martwi  Łukasza Gruszyckiego, zastąpionego później przez niezwykłego człowieka, przyjaciela a poprawniej ujmując  bradera  Lupiego (Piotr Lubertowicz), i tak jest po dziś dzień. Lupi genialnie odnalazł się w tego rodzaju muzyce. Udowodnił tym, że jest brakującym ogniwem - swoistego rodzaju spoiwem łączącym całość. Niestety po czasowych perturbacjach związanych z innymi mocno wiążącymi projektami, Lupi opuścił szeregi zespołu i tak poszukiwań nastąpił ciąg dalszy. Na ogłoszenie obwieszczające wszem i wobec poszukiwania gitarzysty, po stosunkowo niedługim czasie odpowiedział Madziar (Konrad ), niezwykły człowiek, świetny gitarzysta.Chwała mu za to, bo pozostali członkowie zaczynali chłonąć depresję, jak odkurzacz śmieci.

Kolejną niezwykle interesującą postacią, którą w czasie poszukiwań gitarzysty udało się zwerbować, która całkiem rozwiała złowieszczą chmurę depresji nad głowami reszty, okazał się Jasiek Kusek, człowiek orkiestra (pianista, gitarzysta, basista, i Bóg jeden wie – jeśli istnieje – jakie instrumentalne talenty jeszcze przed nami ukrywa), młodzian pełen humoru, talentu i ambicji. Pierwsza próba rozbudziła nadzieje, że to już ostatnie poszukiwania w historii zespołu, że wyżej wymienieni Panowie wreszcie na stałe zagoszczą w zespołowych okopach i po próbach bunkrowych wesprą w zbrojnym ataku na uszy i umysły polskiego słuchacza. Niestety jak to w życiu bywać lubi, nadzieje przygasły, gdy zespół zmuszony został do zerwania współpracy z Madziarem.

Wielkim szczęściem okazało się błogosławione posiadanie brata – mowa o Jarku Dzieniu, bracie Tomka, który dołączył do zespołu dodając hiszpańską krew, w swych palcach płynącą. Akustyczne granie Jarka stało się przyprawą, bez której muzyka zespołu już nie zasmakowałaby tak samo. Wielkim bohaterem okazał się też Szprotu (Andrzej Paprot), który dołączył do zespołu niecałe dwa tygodnie przed zagraniem pierwszego pełnoczasowego koncertu. Cały materiał, który z resztą przypadł mu do gustu, ogarnął w tak krótkim czasie perfekcyjnie. Dzięki niemu, cały skład został wreszcie przypieczętowany. Cyrograf podpisano! Dopiero po dołączeniu Szprota, powstał prawdziwy, kompletny zespół – nie tylko muzycznie, ale (co niezwykle ważne) i osobowo…

 Źródło: www.hrabiamielec.pl